"เรื่องก็เป็นแบบนี้ล่ะ" หัวหน้าปิดท้ายเรื่องเล่าความเป็นมาของบริษัทกับการขยายตัวของบริษัท
 
ที่นั่งอยู่ในที่ประชุมก็มี
 
รุ่นพี่ที่อยู่สาขาแรกสองคน
 
รุ่นน้องที่อยู่สาขาสองและสามอีกสี่คน
 
แต่กลับไม่มีคู่กรณีจากสาขาที่สี่เลย
 
"พรุ่งนี้พี่มีนัดประชุมกับกลุ่มนั้นต่อ ว่าจะยกสาขาสองสามนี่ให้ไปไหม พี่อยากจะให้พวกเราเข้าประชุมกันด้วย"
 
หัวหน้ากล่าวต่อ
 
"ฝ่ายนู้น เขาน่าจะมากันสี่คน พี่ขอตัวแทนพวกเราสี่คนนะ งั้นสาขาละคน แล้วอาร์ท เข้าประชุมด้วยนะ"
 
อาร์ทสะดุ้งหลังจากได้ยินชื่อตัวเอง เพราะปกติแล้ว หัวหน้าไม่เคยเรียกตัวเขา ไม่เคยต้องเข้าประชุม
 
ว่าง่ายๆก็คือ ไม่เคยอยู่ในการทำแผนของหัวหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว
 
 
แต่การที่เราจะยกหรือใช้คำว่าขายสาขาที่สองและสามให้สาขาที่4 มันหมายความถึง
 
การมีคู่แข่งที่เพิ่มขึ้น 
 
และคู่แข่งก็มีขนาดใหญ่กว่าเราไปโดยปริยาย
 
นี่ไม่เพียงแต่การแทงข้างหลัง เพียงอย่างเดียว
 
แต่แทงและทะลุถึงหัวใจเลยทีเดียว
 
นั่นก็คือที่มาของประโยคสั้นๆของเขา
 
 
"ครับ บอส" อาร์ทตอบรับ
 
 
"งั้นเราต้องมาทำแผนกันไหมครับ ว่าต้องไปคุยเรื่องอะไรกันบ้าง นอกเหนือจากเรื่องจะขายสาขาสองสามนี่
 
เรามีทางที่จะเปลี่ยนเกมนี้ได้ไหมครับ เพราะแบบนี้ เราดูเหมือนจะตกเป็นฝ่ายตั้งรับเพียงอย่างเดียว
 
จริงๆสาขาสี่ นอกเหนือจากโปรเจคล่าสุด ก็ไม่ได้ดูเหมือนจะมีอะไรเป็นพิเศษนี่ครับ
 
ทำไมเราถึงต้องกลัวพวกเขากันขนาดนี้ด้วย" อาร์ท เริ่มแสดงความคิดเห็น
 
 
"ไม่ ไม่ พวกเขามีศักยภาพกันทุกคน โดยเฉพาะเมื่อมี พาร์ทเนอร์จากเมืองจีนด้วยแล้ว
 
พวกเขาไม่ต่างจากเสือติดปีกเลยล่ะ เพราะพาร์ทเนอร์นอกจากจะเอาเงินทุนมาให้แล้ว
 
ยังจะมาพร้อมกับ know-how ที่เราไม่มีอีกด้วย"
 
หัวหน้าพยายามอธิบายให้เห็นถึงศักยภาพของสาขาที่สี่
 
ในขณะเดียวกันอาร์ทกลับรู้สึกได้ว่าหัวหน้าพยายามจะตีวัวกระทบคราดคนที่อยู่ในที่ประชุมไปในตัว
 
 
"แล้วทำไมเราถึงไม่เอาพาร์ทเนอร์ทางจีนมาไว้กับสาขาหลักล่ะครับ ในเมื่อบอสเองก็รู้จักกับเขา
 
ทำไมถึงต้องไปให้สาขาสี่ที่ดูเหมือนจะไม่ได้ต้องการแค่สาขาสองสาม แต่ต้องการฮุบทั้งหมดล่ะครับ" 
 
อาร์ทพยายามเสนอ
 
 
แต่เหมือนกับอีกฝ่ายจะรู้ว่าเรากำลังประชุมกันอยู่
 
เพราะจู่ๆ โทรศัพท์ของหัวหน้าก็ดังขึ้น
 
หัวหน้ารับและเปิด speaker ให้ทุกคนในที่ประชุมได้ฟังกัน
 
 
"ครับ ผมไม่ได้มีเจตนาที่จะฮุบบริษัทหลักเลยนะครับ และผมว่าผมคงไม่สามารถดูแลบริษัทได้ทั้งหมด
 
จริงๆ ผมอยากไปเริ่มต้นใหม่ ขอแค่ให้บอสสนับสนุน และเราก็มีพาร์ทเนอร์ตรงนี้ แค่นี้ก็โอเคล่ะครับ
 
หวังว่าบอสจะไม่เข้าใจพวกผมผิดนะครับ ทางเรามีความบริสุทธ์ใจและสามารถร่วมมือได้กับทุกฝ่ายครับ
 
ไม่ว่าจะเป็นคนจากสาขาไหนๆ ยังไงเราก็ทีมเดียวกันครับ"
 
เสียงปลายสายพยายามอธิบายราวกับอยู่ในที่ประชุมเลยทีเดียว
 
"ทำงานได้ด้วยกับผีล่ะสิ คนๆนี้มันไม่ธรรมดานะคะบอส พี่อาร์ท อย่าไปหลงคารมมันมาก"
 
เสียงน้องจากสาขาสองแย้งขึนมาทันทีที่หัวหน้าวางสาย
 
หัวหน้าดูเหมือนจะเข้าใจสิ่งที่น้องพยายามจะพูด แต่อาร์ทยังคงไม่ค่อยเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดเท่าไรนัก
 
โดยเฉพาะคนจากสาขาสี่ที่ดูเหมือนจะไม่ธรรมดาเลยจริงๆ