Bambino The series

posted on 12 Aug 2013 09:34 by disciple21 directory Fiction, Entertainment, Knowledge
 
 
 
แบมบิโน่เป็นซีรีส์ญี่ปุ่นที่ดัดแปลงมาจากการ์ตูน Bambino
 
เนื้อเรื่องก็คล้ายๆกัน
 
คือ
 
เด็กหนุ่มจากบ้านนอก (เมืองฟุกุโอกะ) เข้ามาทำอาหาร
 
ที่ร้านอาหารอิตาเลียนในโตเกียว
 
Baccanale
 
ในย่านรปปงงิ
 
ด้วยความที่ลูกค้าจากร้านอาหารที่เขาเคยทำงานอยู่ชื่นชมในความสามารถ
 
เขาจึงหลงตนว่าตนเองเก่งและจะมาแสดงความสามารถ
 
ให้คนโตเกียวได้ประจักษ์
 
แต่แล้วก็พบว่า
 
เขายังไม่สามารถทำให้ใครประทับใจได้เลย
 
ในการทำงานในร้านอาหารชื่อดังแห่งโตเกียว
 
เขาต้องเริ่มจากการเป็นลูกมือในการทำพาสต้า
 
จนค่อยๆเริ่มเรียนรู้วธีการทำงานไม่ให้โดนรุ่นพี่ด่า
 
จากการที่คิดว่า เขาเกลียดเรา 
 
ก็ค่อยๆกลายเป็นเรียนรู้ว่า
 
เราทำไม่ได้ตามมาตรฐานที่ควรจะเป็น
 
แบมบี้ค่อยๆเรียนรู้ว่า 
 
เขาใช้พลังงานในทางที่ผิด
 
แทนที่จะไปหยิบทีละอย่างและต้องรอให้รุ่นพี่สั่ง
 
ก็แค่คิดล่วงหน้าว่า
 
เขาต้องใช้อะไรบ้างแลัวเตรียมให้เรียบร้อยก่อน
 
ถ้าทำถูกต้องหมดก็ไม่โดนดุอีกต่อไป
 
 
พอผ่านด่านแรก
 
ชีวิตก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
 
แบมบี้ถูกย้ายไปอยู่แผนกต้อนรับ
 
ซึ่งแน่นอน
 
เขาต้องการมาเป็น chef ไม่ใช่พนักงานเสิร์ฟ
 
เขาจึงทำงานแบบขอไปที
 
และผิดพลาดจนทำจานแตกไปหลายใบ
 
 
เขาพยายามร้องขอหัวหน้าให้ย้ายเขากลับไปในครัว
 
ที่ที่เขาควรจะอยู่
 
ไม่ใช่ในห้องอาหารที่เขาไม่ถนัด
 
และก็โดนดุกลับมาว่า
 
คนที่ไม่ใส่ใจกับงานตรงหน้า ไม่มีสิทธฺ์ที่จะพูดถึงความฝันของเขา
 
รวมไปถึงคำแนะนำจากหัวหน้าพนักงานเสิร์ฟว่า
 
ให้ทำงานด้วยความรัก
 
แล้วมันจะสนุกไปกับงานเอง
 
เมื่อเขาได้เรียนรู้การสนุกกับงาน
 
ไม่ใช่มัวแต่คิดว่านี่ไม่ใช่งานที่ถนัด
 
และค่อยๆฝึกจนทำได้คล่องขึ้น
 
และได้เข้าใจว่าทำไมต้องมาทำงานในห้องอาหาร
 
เพราะ chef ที่ดีจะต้องเข้าใจความต้องการของลูกค้า
 
ไม่ใช่แค่ทำอาหารเพียงอย่างเดียว
 
เขาไม่ได้โดนแกล้งให้มาทำในสิ่งที่เขาไม่ถนัด
 
แต่เป็นการฝึกฝนให้เขาเข้าใจคนทานอาหารให้มากขึ้น
 
เมื่อผ่านอีกด่าน
 
ก็ได้ย้ายกลับเข้าครัว
 
แต่ไม่ใช่แผนกพาสต้าที่เขาอยากทำ
 
แต่เป็น Dolce (ของหวาน)
 
ซึ่งคนทำมีอยู่แค่คนเดียวและแขนหัก
 
การที่เขาทำงานคนเดียวแบบไม่มีลูกมือมาก่อน
 
แบมบี้จึงไม่เป็นที่ต้องการ
 
แม้ว่าแบมบี้จะพยายามทำโดยใช้การเลียนแบบ
 
ก็ยังไม่ดีพอ
 
โดนทิ้งของที่ทำมาอยู่ร่ำไป
 
จนเขาได้เริ่มเรียนรู้ว่า
 
ของหวานมันเป็นศิลปะ (มากกว่าพาสต้า)
 
ปริมาณของแต่ละอย่างต้องเป๊ะ
 
และสูตรขนมหวานที่พ่อครัวขนมหวานคิดค้น
 
ก็ไม่เหมือนตามหนังสือทำอาหารทั่วๆไป
 
ของแบมบี้จึงไม่ได้มาตรฐาน
 
เมื่อแบมบี้เริ่มเข้าใจและได้ฝึกฝน
 
เขาก็ได้รับการยอมรับ
 
ให้เป็นลูกมือ
 
จนกระทั่งแขนของพ่อครัวหาย
 
และได้ย้ายกลับเข้าไปในครัวพาสต้า
 
ได้ทำพาสต้าสมใจ
 
 
 
ตลอดทั้งเรื่อง
 
เราจะได้ยินคำว่า 
 
พยายามเข้านะ
 
อย่ายอมแพ้นะ
 
บ่อยมาก
 
เพราะไม่ว่าอุปสรรคจะยากเย็นแค่ไหน
 
ถ้าเราพยายามเข้า
 
และค่อยๆเรียนรู้เคล็ดลับ
 
เราก็จะเริ่มทำได้
 
และทำคล่องในที่สุด
 
 
เกิดเป็นคนก็ต้องเดินไปข้างหน้า
 
เพื่อถึงฝั่งฝันหรือจุดหมายปลายทางในสักวัน
 
 
แต่จุดหมายนั่นก็ไม่สำคัญเลย
 
เมื่อเทียบกับการทางที่เดินมา
 
ผู้คนที่พบเจอที่ได้ช่วยเหลือเรา
 
หรือเราได้ช่วยเหลือ
 
 
ก็แค่สนุกกับมัน
 
มองทุกอย่างเป็นการพัฒนาตน
 
แล้วเราก็จะไม่เสียพลังงานไปกับ
 
การโทษคน โทษงาน โทษฟ้า โทษดิน 
 
 
เพราะสุดท้าย
 
ไม่ว่าจะเป็นงานอะไร