"พีๆ ว่างไหม?" น้องที่ทำงานคนหนึ่งอยู่ๆก็ทักมาทางไลน์
 
ปกติก็ไม่เห็นจะทักมา เวลาก็เลยเวลางานมาพอสมควร
 
อาจจะเป็นเรื่องสำคัญ
 
แต่เดี๋ยวอีกสักพักค่อยโทรกลับละกัน
 
เขาคิด
 
 
อาร์ท เป็นคนอาร์ทสมชื่อ
 
ไม่ค่อยสุงสิงกับใครที่ทำงานมากนัก
 
เขาคิดเพียงแต่แค่ทำหน้าที่ของเขาให้ดีที่สุดก็พอแล้ว
 
มากคนก็มากความ
 
การอยู่อย่างสันโดษ อย่างที่พระท่านว่าคงดีที่สุด
 
(สันโดษ แปลว่าความยินดีหรือพอใจเท่าที่ตนมีอยู่หรือเป็นอยู่ 
 
ไม่ใช่ การอยู่คนเดียวหรือปลีกวิเวก อย่างที่หลายคนเข้าใจ)
 
 
แต่พอเขาหยิบโทรศัพท์ ขึ้นมาดู 
 
กลับมี Missed Calls จากหลายๆบุคคลในที่ทำงาน
 
"น่าจะไม่ใช่เรื่องธรรมดาแล้วล่ะ" เขาคิด
 
 
"ช่วยเข้ามาที่บริษัทตอนนี้เลยได้ไหมคะ บังเอิญเรามีเรื่องอยากจะให้ช่วยหน่อยน่ะค่ะ"
 
เสียงปลายสายเป็นของผู้จัดการหญิงที่น่าจะอยู่ในที่ประชุมเรียบร้อยแล้ว
 
"ครับๆ เดี๋ยวผมจะออกไปเดี๋ยวนี้เลยครับ" 
 
ขณะนั้นเป็นเวลา 21 นาฬิกา
 
อาร์ทไม่ได้รู้เลยว่า
 
เขากำลังเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งที่เขาไม่ควรยุ่งซะแล้ว
 
 
 
 
 
 
 

edit @ 15 Jan 2015 09:17:24 by disciple21

Comment

Comment:

Tweet